Felek Şiiri - Dağlar Özügüç

Hüsnüne meyledenin çarkına edermiş felek
Bir an güler sanırsın
Ardından geçer zaman
Devran ne hatır bilir, ne kalbur ne elek
Her şey yerini bulur
Düşen düşer, kalan zaten kelek
Ne feryâd işitir gök, ne yere iner dilek
Yazılmış hükmü bozmaz ne akıl ne emek
Bir kör düğüm gibidir , çözdükçe artar
Kendi ateşinde yanar,
Yandıkça kendine döner yürek
Ne dünün tesellisi var, ne yarına destek
Zamanın çarkında ufalanır en sağlam dilek
Kimine zindan olur, kimine dar bir eşik
Felek cellattır,hükmünü eksiksiz ifa eder