Sefildir yaşantım odam karanlık,
Gamlıyım bir nefes duman vermezsin.
Baykuşlar ötüşür evim viranlık,
Yavan ekmeğime çemen vermezsin.
Doğuştan kadersiz kadersiz başım,
Takatim kalmadı yağızdır aşım.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Yeni şiirlerinizi bekliyoruz :)
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta