İçim kalabalık şehir, ben içinden akıp giden nehirdim...
Durgundum...!!!
Aktıkça yeşile döndüm...
Bir söz ile canımdan vuranı gördüm...
İmalı gülüşlere, felçli şiirler yazdım...
Aslında yazdıklarım şiir de değildi,
Ben, beni kesip duvara astım...
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta