Kendimi dile getiremiyorum artık,felç kaldı duygularım
Bir satır bile yazamıyorum artık düşüncem karanlıkta,görmez,duymaz olmuş beni
Ağlamak istedim delicesine, kurumuş pınarlarım
Kendimi şiirlerde,türkülerde arar oldum
Sanki sen varsın gibi konuşurum kendimle bazen
Rüzgar bile güler halime,
Derki kendini duymayıpta tek konuşan kendim sanırdım
işte sana geliyorum
yumuşakbaşlı rüzgarların kanatlarında bir yer bul bana
suyun ışıltılı sesleri aksın bir yanımızdan,
bir yanımızı defneler sarsın...
demir kollarının yumuşaklığında uyanayım sabahları
zeytin ağacının gözlerinde büyürken bir çekirdek
Devamını Oku
yumuşakbaşlı rüzgarların kanatlarında bir yer bul bana
suyun ışıltılı sesleri aksın bir yanımızdan,
bir yanımızı defneler sarsın...
demir kollarının yumuşaklığında uyanayım sabahları
zeytin ağacının gözlerinde büyürken bir çekirdek




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta