Mecnun Keremim yandım kaldım.
Sevdana düştüm hayale daldım.
Belasız başımı ben belaya saldım.
Ömrümde hiç böyle sevmemiştim.
Bilimler ilimler sana yol aldırır.
Dünya zevkleriyse seni aldatır.
Fakirlik yoksulluk bir zindandır.
Barış huzur olmaz sevmeyince.
Kendini alim sayan zavallı şeytan.
Şeref namus diyor yapıyor talan.
Ne söylerse söylesin hepsi yalan.
Kimdir bunlar şeytanın müritleri.
Hayatımızın şeytanları dinciler olmuş.
İyilik merhamet diye bir şey kalmamış,
Yezitlerle caniler hep bir birini bulmuş,
Ülkemizin düzeni faşistlerin arkadaş,
Elbette vardır bizleri var eden.
Ölümü tadar yaşayan her beden.
Kötülük hakszılık sorulur bizden.
Dünyaya geldim cihana sığındım.
Karanlıklar çöker benim dünyama.
Ben Kerem Şirin gibi aşığım sana.
Senin acınla kederini taşırım ama.
Odama sığmıyorum zor gelir bana.
Bana zindan olur sensiz geceler.
Olur gönlümde karışık bilmeceler.
Hasret koyar aramıza mesafeler.
Kelimede hecede sen şiirim desin.
Bu sevdamız ağır yürek eziyor.
Senin Mecnunun şirinin oldum.
Kalbimin derdini kalem yazıyor.
Şiirime gönlüme seni koydum.
Aşkın alıyor benliğimi benden.
Melekler gibisin beni seversin.
Yürekte yaşıyor temiz sevdan.
Can canım benim şiirim sensin.
Benim gözümde sen bülbül sün.
Dalında açan taze çiçek gülsün.
İsteğim bizi çekemeyenler ölsün.
Sen gönlümde özleten şiirimsin.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!