Kendini beyenmiş insan olma.
Okuyanlar cahil olmaz unutma.
Fani dünyanda sana kalır sanma.
Onur erdem şeref demektir akıl.
Ağızdan çıkanı kulaklar duymalı.
Düşünmeli sonra az konuşmalı.
Topluma karşı hep saygılı olmalı.
Sende insansın bir onurun var.
Özlerim seni dolar gözlerim.
İsyan etmiştir bana dizlerim.
Şiir olmuştur benim sözlerim.
Senin güzel gözlerini özlerim.
Bakar dururduk hep yollara.
Sahip değildik sulu bir yurda.
Karlar düşerdi yüce dağlara,
Acı özlem vardı bizim orada.
Yıllarca kaldık hep bilimin dışında.
Hak adaleti kimileri gördü düşünde.
Devletin kuşları konan var başında.
Yirmi yıl bizler orta çağda yaşadık.
Kalplerden çıkarır kötü hevesi.
Geceyle gündüz körletir nefsi.
Kulağa gelir hep kuşların sesi.
İftarı sahuruyla güzelliktir oruç.
Artık alıştım rüyayla kabuslara.
Yüreğim hazırdır tüm tuzaklara.
Meydan okumuşum akan sulara.
Öten baykuşlar başka alemde.
Hasretim bitmez ağlar gözüm.
Acımla kederim içimdeki hüzün.
Düşünürüm gece üzgün üzgün.
Bülbül dalında öter mi bilmem.
Çok soğuktur bu şehrin havası.
Arpaçaydır bu şehrin eski kazası.
Baharda güller olur bülbül yuvası.
Kimsenin olmaz derdi ne tasası.
Bazen övündük bazen eğlendik.
Nice geçilmez köprüden geçtik.
Çocuktuk ama gerçeği öğrendik.
Hiç bir şeyimiz değişmedi sonra.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!