Zaman geçer kalırsın sırdaşla.
Bilmezler nasıl yaşarsan yaşa.
Ne yaparsan dert gelir başa.
Ne sır ne masal insanlık hali.
Ülkemiz yanıyor çıkmaz sesin.
Haksızlıktan kısılmıştır nefesin.
Şimdi fakirle yoksullar neylesin.
Hırsızlar hakim insanlık ölmüş.
Bekliyorum artık gelmiyor kervan.
Ölüyorlar çocuklar yanıyor canım.
Yürümemeli böyle haksız devran.
El ele versin halklar insan olalım.
Hayatımız geçiyor hep boş yere.
Hiç kurtulmuyor açılan her yara.
Arayıp dururuz bulunmaz çare.
Emekçi fakir nasırlı eller üzülür.
Kimse cevap vermiyor soruma.
Durum kötü gerek yok yoruma.
Halkımız üzülüyor bu duruma.
İnsan yerine koymazlar bizi.
Düzen sizindir pis köpekler itler.
Kararlı yürürler devrimci yiğitler.
Taksime örmüşler demirden çitler.
Önderimiz Atatürk biz devrimciyiz.
Yakışır bazen çul bile olsa urban.
Neden köle olmaz padişah sultan.
Yoksul fakirler olurlar hep kurban.
Buda kapitalizmin acımasız işidir.
Senden isteğimdir beni unutma.
Gözlerimde hissediyorum tadını.
Yağmur gibi düştün dudaklarıma.
Gönlümün ışığı sevdaların kadını.
Ömrümden ömür gidiyor her an.
Senin gözlerinin yaktığı bu can.
Düşünür seni sevdamızla her an.
Kara gözlerin canım ısıtıyor içimi.
Kalmadı ülkeme benim güvenim.
Düşman olmuş dostum sevenim.
Saçım haksızlıktan ağardı benim.
Fakirlere yaşam olmuştur işkence.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!