Umudum kalmadı ömür biter.
Şimdi evimde baykuşlar öter.
Kendimi tanımam artık yeter.
Bazen kahırdan ölesim gelir.
Sen umudum olursun birden.
Güller açar vurduğun yerden.
Medet bekleme yüreği körden.
Ömrün aşkına vatan olmasın.
Bir kemik kalmıştır bir de deri.
Fakir çocuğun tutmuyor elleri.
Boyatır ayakkabı zenginin biri.
Olmuşlar çiçekler fakirlik neferi.
Herşeyi artık biliyorsa bu millet.
İster ezan dinler ister çan dinlet.
Akıllı ol başkallarına etme inat.
Şimdi kalmadı kimsede sadakat.
Mazimiz seninle nerede şimdi.
Gözlerin olmuştur bir bilmece.
Gelip geçti ömür bir nefes gibi.
Resimlerin kaldı elimde sadece.
Ardına gezer bu şair serserisi
Benim yürekte aşkımın perisi.
İlhamım sın önemli değil gerisi.
Ne olur güneşim ol şafağım da.
Mazlümlerin artık gülsün yüzleri.
Bilimle çağdaşlığı öğren git ileri.
Devleti uğruna bizim halklar deli.
Doğar yoldaş devrimci şafaklara.
Bazen Mecnunla çöl avare oldum.
Geçerken yıllarım dertlerle doldum.
Acılardan hastalıktan çok yoruldum.
Yoksul fakirleri gördüm kayboldum.
Ballar gibidir şerbet gibidir dilin.
Olmuş gölgem peşimde hayalin.
İsteğim canım elimde kalsın elin.
Günüm ayım sağlığımın ilacısın.
Ne kadar yaşarsan öleceksin sonunda.
Sabredenler murada ererler genç yaşta,
Gerçek sınavındır ömür hayatın yolunda,
Mezarında senin sahibin ölümlü dünya.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!