Fakirlerle yoksullar hep utanır.
Sopası elinde dolanıyor bir saf.
Kimseyi tanımaz caddeleri tanır.
Olmalı vicdanla insanlarda insaf.
Görmeyenler gerçekleri hep susan.
Rehberimiz bilim olsun her zaman.
Mutlu olmalı halklar yaşayan insan.
Durdurun savaşları akmasın kan.
Dünyaya gelmişim hudut köyünde.
Ailemle yaşardık çok eski bir evde.
Yoksullarla fakirler vardı her yerde.
Sefalet zorluk çeken insanlarız biz
Ortalık dolmuştur şerefsiz itler.
Ağlıyor annelerle kızlar gelinler.
İnsanlığı kırdırıyor sahte dinler.
Dinde imanda olmuştur savaş.
Bırakma okulu sen defteri.
Bilimsel düşün kalma geri.
Yoksuldur ülkemin her yeri.
İnsanlığın şeffaf elidir insaf.
Zaman geçer kalırsın sırdaşla.
Bilmezler nasıl yaşarsan yaşa.
Ne yaparsan dert gelir başa.
Ne sır ne masal insanlık hali.
Ülkemiz yanıyor çıkmaz sesin.
Haksızlıktan kısılmıştır nefesin.
Şimdi fakirle yoksullar neylesin.
Hırsızlar hakim insanlık ölmüş.
Bekliyorum artık gelmiyor kervan.
Ölüyorlar çocuklar yanıyor canım.
Yürümemeli böyle haksız devran.
El ele versin halklar insan olalım.
Hayatımız geçiyor hep boş yere.
Hiç kurtulmuyor açılan her yara.
Arayıp dururuz bulunmaz çare.
Emekçi fakir nasırlı eller üzülür.
Düzen sizindir pis köpekler itler.
Kararlı yürürler devrimci yiğitler.
Taksime örmüşler demirden çitler.
Önderimiz Atatürk biz devrimciyiz.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!