Ülkemiz yanıyor çıkmaz sesin.
Haksızlıktan kısılmıştır nefesin.
Şimdi fakirle yoksullar neylesin.
Hırsızlar hakim insanlık ölmüş.
Bekliyorum artık gelmiyor kervan.
Ölüyorlar çocuklar yanıyor canım.
Yürümemeli böyle haksız devran.
El ele versin halklar insan olalım.
Hayatımız geçiyor hep boş yere.
Hiç kurtulmuyor açılan her yara.
Arayıp dururuz bulunmaz çare.
Emekçi fakir nasırlı eller üzülür.
Düzen sizindir pis köpekler itler.
Kararlı yürürler devrimci yiğitler.
Taksime örmüşler demirden çitler.
Önderimiz Atatürk biz devrimciyiz.
Yakışır bazen çul bile olsa urban.
Neden köle olmaz padişah sultan.
Yoksul fakirler olurlar hep kurban.
Buda kapitalizmin acımasız işidir.
Senden isteğimdir beni unutma.
Gözlerimde hissediyorum tadını.
Yağmur gibi düştün dudaklarıma.
Gönlümün ışığı sevdaların kadını.
Ömrümden ömür gidiyor her an.
Senin gözlerinin yaktığı bu can.
Düşünür seni sevdamızla her an.
Kara gözlerin canım ısıtıyor içimi.
Kalmadı ülkeme benim güvenim.
Düşman olmuş dostum sevenim.
Saçım haksızlıktan ağardı benim.
Fakirlere yaşam olmuştur işkence.
Giydiğin elbiseler sana yakışır.
Yollarımız virajlıdır hep çakışır.
Seven sevdiğiyle hep bakışır.
Seviyorum seni hiç ısrar etme.
Çalarak düdüğünü kalktı tren.
Kendimi çölde zannettim ben.
Gelmedi beni yürekten seven.
Beni istasyonda yalnız bıraktın.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!