Aşk bu dünyanın ölçüleriyle açıklanamaz sevgili. O ilkel bir acıdır, yaban bir ağrıdır. Gelir ve içimizdeki o çok eski bir şeye dokunur. Sonra bir perde açılır ve yolculuk başlar. Bu yolculukta artık para, tarifeler, beklentiler, randevular, taksitler, iş, anneler ve korkular yoktur. Aşkın kendi gerçekliği vardır sevgili. İnsan bir başka ışığa teslim olur...
Aşkta yarın yoktur sevgili. Zaman ileri doğru değil, içeri, yüreklere, derinlere doğru işlemeye başlar, bilgeleşir. Hiç bilmediği sezgileriyle buluşur. Yükü çok ağırdır, kendiyle buluşmuştur. Hem dışındadır dünyanın, hem de ortasında.
Hindistan'da Ganj Nehri'nin kıyısında yakılan yoksul adamın hissettikleri de onunladır, yitirdikleri de... Newyork'ta, bir sokakta, o kartondan kulübesinde yaşayan kadının çıplak yalnızlığı da. Her şey onunladır, ona emanettir sanki, ama o, çıldırtıcı bir yalnızlık içindedir yine de...
Aşkın kültürlü olmakla, bilgili olmakla da ilgisi yoktur sevgili, kanımıza karışan ilkel acı, o yaban ağrıyla hiçbir kitabın yazmadığı hakikatlere daha yakınızdır, inan...
Kim demişti hatırlamıyorum, aşk varlığın değil, yokluğun acısıdır diye. Belki de bu yüzden ilk gençliğimde, o yoğun aşık olduğum yıllarda, gözüme uyku girmez, dudağımda bir ıslıkla bütün gece şehri, o karanlık, o hüzünlü sokakları dolaşır, insanları uykularından uyandırmak isterdim. Uyanıp, içimde derin bir sızıyla uyanan o derin sancının acısına ortak olsunlar diye...
Aşk çok eski bir şeydir sevgili. Onun içinden o çileli çocukluğumuz geçer. Sevdiğimiz insanların çocuklukları da... Oradan üvey anneler, eksik babalar, parasız yatılılar geçer. Ve sonra aşk bütün bunları alır, daha da eskilere gider, hep o ilkel acıya, o yaban ağrıya...
Devamını Oku
Aşkta yarın yoktur sevgili. Zaman ileri doğru değil, içeri, yüreklere, derinlere doğru işlemeye başlar, bilgeleşir. Hiç bilmediği sezgileriyle buluşur. Yükü çok ağırdır, kendiyle buluşmuştur. Hem dışındadır dünyanın, hem de ortasında.
Hindistan'da Ganj Nehri'nin kıyısında yakılan yoksul adamın hissettikleri de onunladır, yitirdikleri de... Newyork'ta, bir sokakta, o kartondan kulübesinde yaşayan kadının çıplak yalnızlığı da. Her şey onunladır, ona emanettir sanki, ama o, çıldırtıcı bir yalnızlık içindedir yine de...
Aşkın kültürlü olmakla, bilgili olmakla da ilgisi yoktur sevgili, kanımıza karışan ilkel acı, o yaban ağrıyla hiçbir kitabın yazmadığı hakikatlere daha yakınızdır, inan...
Kim demişti hatırlamıyorum, aşk varlığın değil, yokluğun acısıdır diye. Belki de bu yüzden ilk gençliğimde, o yoğun aşık olduğum yıllarda, gözüme uyku girmez, dudağımda bir ıslıkla bütün gece şehri, o karanlık, o hüzünlü sokakları dolaşır, insanları uykularından uyandırmak isterdim. Uyanıp, içimde derin bir sızıyla uyanan o derin sancının acısına ortak olsunlar diye...
Aşk çok eski bir şeydir sevgili. Onun içinden o çileli çocukluğumuz geçer. Sevdiğimiz insanların çocuklukları da... Oradan üvey anneler, eksik babalar, parasız yatılılar geçer. Ve sonra aşk bütün bunları alır, daha da eskilere gider, hep o ilkel acıya, o yaban ağrıya...
Çayır çimen bir gün döner samana
Dirense de yenik düşer zamana
Gücü tükenince gelir imâna
Çılgın yeller artık sâkin esiyor......Metanet Yazıcı
Bu her yaşayanı ilgilendiren bir konu eee bende 60 yaşın içinde olduğum için okurken düşündürdü,yüreğine sağlık,tam puan + Antoloji
Yürek sesinizi yansıtan dizeler geçmişten geleceğe geçen bir yaşamın hüzünlerini yansıtan duyguların içten duyarlılığı anlamlı ve güzeldi Hasan Bey , yürekten kutlarım.(10on)
usta'ca bir çalışma, hem yürek hem kalem konuşmuş.
şairin, dostuna en güzel hediyesi şiir olurmuş :))
saygımla.
üstadım yaşlansakta önemli olan gönlün genç kalabilmesidir.
yaşlanınca yatmak değil üretmek hasan abim yaşlansakta hayat
yaşamaya değer duygunuzu şiire yansıtırak güzelliğini
pekiştirmişsiniz.yüreğine kalemine sağlık abim .başarılarınız
daim olsun
Değerli üstadım ve aziz kardeşim sen yazarsında olmaz mı.
Harika olmuş tebrikler. Bir dörtlük te bandan olsun dedim.
Selam, sevgi ve hurmetlerimle. Tam puan ve +Ant.
Dert bizim kim yanar, biz yanacağız
Bilmem ki ne zaman uyanacağız
Bu zillete nasıl dayanacağız
Zulum dünyamıza çirkef kusuyor. S. Karahocagil
mısralara tat verendir hece, kafiye, cinas ayaklar.
Serbest şiir yazımını küçümsemiyorum ama şu şiirde ki tadı çok az nesir şiir verebilir. Zira hece vezni Türk şiirinin köküdür, özüdür.
Yürekten tebrik ediyorum ağabeyim.
Hürmetler
kutluyorum..saygılar
Yaşa başa bakmıyormuş demek ki.O esinin gelmesini beklemek gerekiyor.Taşıma su yerine kanallar bağlansa bile dönmez kimi kez değirmenler.
Beklenilen konuk geldi ki şiirin en güzel odasında ağırlanıyor.
Çok güzeldi.
Kutluyorum Efendim.
Nicelerine.Erdemle.
Tekniği için birşey söyleyemem ama kardeşiniz Fehmi'nin istediği olmuş..., kalem konuşmuş, doğru konuşmuş...
Kutluyorum sayın Hasan Korkut...
Bu şiir ile ilgili 61 tane yorum bulunmakta