Bunlar garip sayılır ki ezildiklerinden,
Kaz sanıldıklarından, güç kaybettiklerinden…
Düşün, fedakâr kulu düşün bencil olmamayı,
Hak, hayır düşünecek sevecek her canlıyı…
Diyecekler, bu saf kul diyecekler, bu aptal(!),
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta