Pus içinde, vaveyla dolu gönlümde sen.
Baharlar vardı, güneş...
Menekşeler açmıştı ellerinde.
Mor, siyah bulutlar dağılmış,
Öyle bir sıcaklık gelmişti
Sanki hiç üşümeyecekti aşk.
Uykusuzluğun anlamıydın sanki.
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta