Fecri âlem çöküyordu yüreğimin karanlık yollarına
Bir çaya, bir kahveye, evin kırık duvarına
Gölgem kaçıyor benden, gömüldüm kırık duvara
Yalnız kalıyorum… Tek tesellim bu yara
Ve artık yalnızım
Duvarın boşluğunu dolduruyor bu yürek sızım
Dışarıda yağmur her nefes yeni bir soluk
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta