Hep içimize cekeriz karanlığını gecenin.
Aydınlığa hasret gözlerimize uykusuzluğu yazarız.
Yıldızlar sönük bir parçası olmuş düşlerin.
Karanlığı gram gram eriten azmimizle inatla fecre yaklaşırız.
Fecre ulaştırmalı geceyi ne kadar karanlık olsada.
Umudu Yazmalı bu kapkaranlık sayfaya Nurdan kelimelerle.
Bilmeli yakındır aydınlık, karanlık kendini bitmez sansada.
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta