çekiç demiri sayısız öpüşlerle yoğurdu
yoğruldukça kıvrandı demir
ve demirin rahminden bir vapur doğdu
adı fecr-i saadet oldu
aylardan ocaktı
fecr-i saadet üşüyordu
Biliyorum ayıp ve mânasız
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki
Devamını Oku
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta