Deliriyorum galiba demiyorum artık çünkü apaçık görüyorum ki delirdim çoktan
Bilemiyorum yerimi ne kalabalığın dışındayım ne de çok uzaktayım yalnızlıktan
Beliriyorum kaybolduktan hemen sonra üstüm başım sırılsıklam yokluğunla ıslanmaktan
Dönemiyorum ne yazık ki çok uzaklaştım bir uçurtmanın peşinden koştuğum o yıllardan
Yineliyorum bir daha söylüyorum çok seviyorum ama kulağın sağır yüreğin taştan
Silemiyorum izlerini yardım et nolur ya gel çek vur alnımdan ya da çık git hayatımdan
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta