Fazlaydı...
Beyazı silkeledi çocuk, eteğinden.
Yakasında,
tek camlı küçük pencerenin amblemi...
ayağı aksayan güneş düşdü dışardan göğsüne.
Kim yakasında taşır,
Kendini!.
Birincisi o incecik, o dal gibi kiz,
Simdi galiba bir tüccar karisi.
Ne kadar sismanlamistir kim bilir.
Ama yinede de görmeyi çok isterim,
Kolay mi? ilk gözagrisi.
Devamını Oku
Simdi galiba bir tüccar karisi.
Ne kadar sismanlamistir kim bilir.
Ama yinede de görmeyi çok isterim,
Kolay mi? ilk gözagrisi.




Kelimeler yürekte, sözlükte durduğu gibi durmuyomus, bir kez daha öğrettiniz. Gönlünüze zeval sokulamasın.
"Ya diğerleri?...
Bulutu, pamuk helvaya.
Aynadakini, annesine...
Rüzgarı ise babasına ,
Benzeten ağrı!.
Fazlaydı!."
Bu kısmı okuduktan sonraki o bir anlık duraksayıp ve oluşan sessizlik, bana çok şey yaşattı, herkes okumalı şiiri...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta