Fazlaydı...
Beyazı silkeledi çocuk, eteğinden.
Yakasında,
tek camlı küçük pencerenin amblemi...
ayağı aksayan güneş düşdü dışardan göğsüne.
Kim yakasında taşır,
Kendini!.
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Kelimeler yürekte, sözlükte durduğu gibi durmuyomus, bir kez daha öğrettiniz. Gönlünüze zeval sokulamasın.
"Ya diğerleri?...
Bulutu, pamuk helvaya.
Aynadakini, annesine...
Rüzgarı ise babasına ,
Benzeten ağrı!.
Fazlaydı!."
Bu kısmı okuduktan sonraki o bir anlık duraksayıp ve oluşan sessizlik, bana çok şey yaşattı, herkes okumalı şiiri...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta