Sarıkamış - 1963 www.micingirt.com
Sevgi akışında cümle yıkık hor
Alevden zil sesi dil aha düştü
Siyonist siretler sabrı zorluyor
Hinlikler yemliyor dil vaha düştü
Bir bardak temiz su insanın varı
Olmalı vefakâr rengârenk nefes
Kalplerinde aşk işaretiyle doğar kimileri... Yeryüzüne gönül indiremez onlar... Hayatı ve insanları anlarlar,hayata ve insanlara merhamet duyarlar,ama hayatın ve onun içindeki insanların yaşadıkları gibi yaşamazlar.
Aşk işareti ile doğanlar yaşarken dünyaya talip olmazlar...Bilirler ki ne isteseler,neyi ansalar,ne kazansalar aşkın dışında hiçbir şey avutmaz onları,teselli etmez...Gönüllü sürgündür onlar...Gizliden gizliye hissederler bunu...Sonsuz bir ışıktan kopup gelmişlerdir geldikleri yere...Kopup geldikleri ışığa inançları ne kadar büyükse,içlerinde ki acı da o kadar derindir...Bu acı hatırlatır onlara kopup geldikleri yeri...Bu acı hatırlatır onlara kim olduklarını ve niye varolduklarını...
Kalplerinde aşk işaretiyle doğsa da bazı günler yorulur insan karşılıksız sevgilerinden...Yorulur kendisini anlatamamaktan...Sevgilim der,sevgilim der,ama,sevgilim dediği yanında değildir,bilir...Bazı günler insan soluksuz kalır,içindeki sevgili olmasa bile karşısındakine deliler gibi sarılır...O olmadığını bile bile sonsuz bir umutsuzlukla sarılır...İnsan soluksuz kalmaya görsün,sevgili diye bütün yanlışlarına,bütün kaçışlarına,kendine yaptığı ihanetlere sarılır...İnsan bir kere içindeki aşktan umudunu kesmeye görsün,her şey olmak,her yere yetişmek için bu hayat düşer...Her şey olduğunu,her yere yetiştiğini sandığı anda,ortada kendisi yoktur artık...Kaybolmuşluğa çok yakındır...Kopup geldiği ışığa inancı azalmıştır...Daha az acı çekiyordur artık...Ama daha mutsuzdur eskisinden....Daha mutsuzdur,o ışığı acı çekerek özlediği günlerden...
Soluksuz kaldığım kendime bile sakladığım günlerden bir gündü...Kaybolmuşluğa yakındım...İçimdeki acı hızla eksiliyordu...Işık soluyordu,soluyordu tıpkı sesim gibi...Soluyordu içimdeki aşk işareti gibi...Öylesine kaybolmuştum ki bulamıyordum artık içimde neyi yitirdiğimi,neyi kirlettiğimi...Öyle uzaklaşmıştım ki kendimden,kendimi bulmak için birine ihtiyacım vardı...
Onunla nerede ve nasıl tanıştığımız önemli değil....Gerçekten değil...Kaybolmuş insanlar birbirini çabuk buluyor....Umutsuzluk umutsuzluğu çağırıyor...
Konuşmaya susamıştık...Sanki ikimizde dilini,kültürünü bilmediğimiz uzak ülkelerden henüz dönmüş gibiydik bu ülkeye...Oysa böyle bir şey yoktu...Hep buradaydık...Hep o ışığımızdan kaybolduğumuz yerde...O ışığı orada bırakıp bu dünyaya,bu hayata gönül indirdiğimiz,her şey ve her yerde olduğumuzu sandığımız yerde...Hep o soluksuz kaldığımız yerde...Daha vakit var,o ışığa sonra dönerim, dediğimiz bu yerdeydik ikimizde...
Devamını Oku
Aşk işareti ile doğanlar yaşarken dünyaya talip olmazlar...Bilirler ki ne isteseler,neyi ansalar,ne kazansalar aşkın dışında hiçbir şey avutmaz onları,teselli etmez...Gönüllü sürgündür onlar...Gizliden gizliye hissederler bunu...Sonsuz bir ışıktan kopup gelmişlerdir geldikleri yere...Kopup geldikleri ışığa inançları ne kadar büyükse,içlerinde ki acı da o kadar derindir...Bu acı hatırlatır onlara kopup geldikleri yeri...Bu acı hatırlatır onlara kim olduklarını ve niye varolduklarını...
Kalplerinde aşk işaretiyle doğsa da bazı günler yorulur insan karşılıksız sevgilerinden...Yorulur kendisini anlatamamaktan...Sevgilim der,sevgilim der,ama,sevgilim dediği yanında değildir,bilir...Bazı günler insan soluksuz kalır,içindeki sevgili olmasa bile karşısındakine deliler gibi sarılır...O olmadığını bile bile sonsuz bir umutsuzlukla sarılır...İnsan soluksuz kalmaya görsün,sevgili diye bütün yanlışlarına,bütün kaçışlarına,kendine yaptığı ihanetlere sarılır...İnsan bir kere içindeki aşktan umudunu kesmeye görsün,her şey olmak,her yere yetişmek için bu hayat düşer...Her şey olduğunu,her yere yetiştiğini sandığı anda,ortada kendisi yoktur artık...Kaybolmuşluğa çok yakındır...Kopup geldiği ışığa inancı azalmıştır...Daha az acı çekiyordur artık...Ama daha mutsuzdur eskisinden....Daha mutsuzdur,o ışığı acı çekerek özlediği günlerden...
Soluksuz kaldığım kendime bile sakladığım günlerden bir gündü...Kaybolmuşluğa yakındım...İçimdeki acı hızla eksiliyordu...Işık soluyordu,soluyordu tıpkı sesim gibi...Soluyordu içimdeki aşk işareti gibi...Öylesine kaybolmuştum ki bulamıyordum artık içimde neyi yitirdiğimi,neyi kirlettiğimi...Öyle uzaklaşmıştım ki kendimden,kendimi bulmak için birine ihtiyacım vardı...
Onunla nerede ve nasıl tanıştığımız önemli değil....Gerçekten değil...Kaybolmuş insanlar birbirini çabuk buluyor....Umutsuzluk umutsuzluğu çağırıyor...
Konuşmaya susamıştık...Sanki ikimizde dilini,kültürünü bilmediğimiz uzak ülkelerden henüz dönmüş gibiydik bu ülkeye...Oysa böyle bir şey yoktu...Hep buradaydık...Hep o ışığımızdan kaybolduğumuz yerde...O ışığı orada bırakıp bu dünyaya,bu hayata gönül indirdiğimiz,her şey ve her yerde olduğumuzu sandığımız yerde...Hep o soluksuz kaldığımız yerde...Daha vakit var,o ışığa sonra dönerim, dediğimiz bu yerdeydik ikimizde...




Bu bir şovdur buna özüm gülüptür
Galip görünse de sanal galiptir
Her hal oda bir Nobel’e taliptir
Ondandır ki böyle pillenir Fazıl
Fazıl Say bu projesi için devletten para alıp milleti birbirine düşürmeyi amaçlamış anlaşılan.
Bölücülük yerine keşke oradaki provakasyonları boşa çıkarmak için Sivasn verdi mücadeleyi anlatsaydı.
Alevilerin camilerde sünnilerin cem evleri önünde nöbet tutarak oyunu bozduklarını anlatsaydı.
Bu tür oyunlara gelmeyecek kadar, bölünüp parçalanmayacak kadar sıkıdır Sivasın dokusu.
Yaralar sarmak yerine habire kaşımanın bu millete ne yararı var anlamıyorum.
Açıkça onurumu ödüle tahvil ediyorum yazsaydı afişine, Fazla zahmet çekmesine gerek kalmazdı.
Saygılar sunuyorum değerli kaleme...
Ümran Tokmak
Fazıl Say
Trompet Fazıl
Fazilet mi olur Fazıl koyunca,
Zillet kervanında yollanır Fazıl.
Ürperdim yutkundum ülke deyince,
Kimin nağmesiyle dillenir Fazıl.
Bu Fazıl davacı hem de hâkimdir,
Firenkce bestesi bu Fazıl kimdir!
Ne menem düşünce bu nasıl kindir,
Nobel kokusuyla ballanır Fazıl.
Oratoryo ruhun konçerto işin,
Bilirim hamurun mürit dervişin.
Konağın Berlin’de Fazıl kardeşim,
Avrupa duyunca hallenir Fazıl.
Planlar sinsice inceden ince,
Fazıllar çoğaldı ülke boyunca,
Kimleri sırtladık Fazıldan önce,
Asmalı konakta allanır Fazıl.
Nereye dur hele karanlık derken,
Kızını unutma sakın giderken,
Planın iflasta sızınca erken,
Köküne üflüyor dallanır Fazıl.
Yaşasın Mehmetçik yaşasın ordum,
Yaşasın Fazıllar (!) Ah garip yurdum,
Hiç şehit gördün mü Fazıl diyordum,
Hoyratça ülkemi kullanır Fazıl.
Selamlar Ömer bey
yüreğine sağlık
Bu yabancı Fazıl'a yerli bir ders vermişsiniz yüreğinize sağlık bir kaç kıt'a da ben yazayım lütfen kabul buyrunuz.
Fazıl'a Kapılar Hep Açık
Sen neymissin be Fazıl neye yararsın
Türkiye'min havası hep İslam kokar
Frenkistanda elbet yaşayacaksın
Türkiye'min havası hep İslam kokar
Buranın kültürüne sen yabancısın
Kabrini dışarıda bak kazmalısın
Dini tören yok diye hem yazmalısın
Türkiye'min havası hep İslam kokar
Sen zaten yabancısın Mozart'a devam
Aslında senin için değmez hiç kelam
Millete ters bakana verilmez selam
Türkiye'min havası hep İslam kokar
Fazıl sen kimliğini bak kaybetmişsin
Kur'an okuyup dini öğrenmelisin
İslamın şartınıda hem bilmelisin
Türkiye'min havası hep İslam kokar
Bizler bu ülkemize olmuşuz aşık
Senin gibiler gitse oynarız kaşık
Gidenlerin yolları hemde dolaşık
Türkiye'min havası hep İslam kokar
Osman Karahasanoğlu
30.12.2007
Bu marjinallerin iki de bir kutsal değerlerlerimizin reddetmelerini ''çağdaşlık'' ölçütü olarak millete dayatmaları devam ettiği müddetçe birileri de kendi çıkarları için kutsal değerlerimizin yanında görülerek milletin sırtındaki asalakların tekerlerini döndüreceklerdir.
Fazıl Say gibiler de kendi marjinal duruşları ile buna çanak tutmaktadırlar.
Şiir çağdaşlık adına yapılan ahmaklılara verilecek en güzel cevap olmuş.
Ömer kardeşimin yüreğinden ve kaleminden verilmiş.
Tebrikler Yürekli Şair.
Kutluyorum. Çok güzel bir hiciv şiir olmuş. Aslında Fazıl SAY işaretli, aynı düşüncede olanlara bir mektup. Yüreğinize, emeğinize sağlık. Çok güzeldi.
Kutluyorum üstadım.Selam ve sevgilerimle.
nush ile uslanmayanın hakkı tekdir.. yüreğinize sağlık kardeşçik..
Aynur Yazıcı
Kalemine minnet Ömer abi. Ortak duygularımızı çok güzel ifade etmişsin. Selam ve dua ile...
kutlarım hocam hoş bir şiir......
Boş ver gidenler gitsin,vatanımız bizde kalsın
Saygılar
Bu şiir ile ilgili 13 tane yorum bulunmakta