Gece oldu...
Fayton tıkırtıları geliyor kulağıma
Ardından atların pis kokusu
Gecenin sessiz kokusuzluğunda
Ağır basıyorlar burnuma
Arabacı ise
Terden sararmış gömleği üzerinde
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta