Faydasız bir bekleyişin klasik tesellileriyle avuttum kendimi.
"Benim gibisini bulamaz" dedim,
"Benden fazla seven olmaz" dedim.
Yokluğunla ilgili kabullenme saatlerinde,
İnandım da bu yalana.
Bir gerçeğe nasıl inanılır aynen öyle.
Kanıma karışan çaresizliğin serum etkisiyle
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta