Fato Şiiri - Suphi Sekü

FATO

Kafam kel, gözüm şaşı; yüzüm çopur dilim lal
Sırtım kambur omzum çap, burnum yamuk ağzım boş
Sayısız özürlerle, gıyabımda istiskal
Olsa bile şu gönlüm, yine severdi fato

Güzel, çirkin, şaş, şehla; tüm kalplere dolsaydım
Parmakları kestiren Yusuf yüzlü olsaydım
Hiç çirkini olmayan bilad-ı hüsn bulsaydım
Gönlüm gönlünü bulur yine severdi fato

Bir ızdırap alayı, yas kutlayan bir şölen
Geceleri teselsül tatlı uykuyu bölen
Her nefesle dirilip yadınla tekrar ölen
Kalbim ölse de ruhum yine severdi fato

Tükendim, artık anla; safiye ruhlu kadın
Ömrümün gergefinde, hergün işlendi adın
Geceleri rüyamda, gündüz dilimde yadın
Aklım çıksa da gönlüm yine severdi fato

Hakikattan kineye, bu ne düştür ne hayal
Sensiz beşeri hazlar, hayat çanağında yal
Bu ne ağır bir yıkım, bu ne acımasız hal
Tahttan düşse de gönlüm yine severdi fato

Sözlük:
Bilad-ı hüsn: En güzel belde, çirkini olmayan diyar
Teselsül: zincirleme, birbirine bağlı, dizi, sıra, silsile
Çap: denk gelmeyen, paralel olmayan, simetri olmayan
İstiskal: çekiştirmek, soğuk davranışlarla hoşlanmadığını belli etme
Hal(Hall): hal etme, tahttan düşürme, kötü durum, sıkıntı dert