Ferhat gibi çıkayım dağlara Mecnun gibi düşeyim çöllere
Acılar küstürdü beni hayata ben razıyım seninle her kadere
Tutunacak dallarım var. Ne olur uzat da tutunayım ellerine
Muhtacım sana ve senin nur saçan o güzel gözlerine
Ayrıyız ama yaşıyorsun sen bu yaralı kalbim de
Nur yüzlü bir melek tanımıştım uzaklarda bir yerde
Uzaklarda ve ulaşılması imkansız cennetlerde
Yokluğunda ne ateşleri hasretimle yaktım da
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Bitmez tükenmez engeller koydun
Devamını Oku
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Bitmez tükenmez engeller koydun




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta