Fatma Nur Öğretmene Veda
Bir fidan boy verdi, çiçek açtı da,
Erken mi döküldü yaprağın senin?
Gönül bahçesinde umut saçtı da,
Yarım mı kaldı o durağın senin?
Fatma Nur derlerdi, yüzü bir nurlu,
Yürürdü yolunda vakur ve onurlu.
Kader mi çizgisi, bilinmez turlu,
Yürekleri yaktı bu dağın senin.
Tebeşir tozunda kokun gizlidir,
Sıralar mahzundur, yaşlı gözlüdür.
Sözlerin her daim doğru özlüdür,
Sönmesin ışığın, çırağın senin.
Kalemler büküldü, defterler yaslı,
Anlatılmaz derdin, keremi aslı.
Gittin ki gönüller hep paslı paslı,
Cennet bahçesidir durağın senin.
Ömer TURAL (Duyguların şairi)
4 , 03, 2026
Ömer TuralKayıt Tarihi : 6.3.2026 05:45:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!