Kalem tutacak elde ne arar bıçak
Oku emrine uymayan da yok idrak
Fatma Nur öğretmen nereden bilirdi
Körpe canını öğrencisi alacak
Dün bu kapıdan yürüyerek girmişti
Bıçak, adımlarını doğradı biçti
Evde dört gözle bekleyen evladına
Acı, çaresizce son kez gülümsetti
Siren sesi okul ziline karıştı
Öğretmene inen bıçak darbeleri
Tahtaya, defterlere naaş bıraktı
Kalemleri sayfalara kan ağlattı
Tabiplerin silemediği acıydı
Kalemi, içine konulduğu tabut
Cenaze arabası acı kelamdı
Okulundan, ahirete uğurlandı
Öğretmenim öğretmenim öğretmenim
Güzel ellerinde çiçekler yetişsin
Güneş bize her gün senli gülümsesin
Yerin yurdun yüreğimizdir bilesin...
Kayıt Tarihi : 4.3.2026 02:14:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Dedim ya: Çocukluğunu öldüren büyükler tanıdım Çocukluğunu öldüren çocuklar da tanıdım. Toprağa verilen masumiyete Bugün de İçime oturup hıçkıra hıçkıra ağladım. Hassas yüreklere çırpınıştır dünya... 😥 Sevgi Gül İlkaN




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!