Sensiz geçen zamanım öylesine isyancı
Öyle ki yorulmuş bütün şarkılara yabancı
Bir gelsen ;
İnan koşarak gelir yürümeyi öğrenmeden
Bir baksan ;
Döker içindeki maviyi sonra susar birden
Nedir bizi çıkmaza sürükleyen
Palavra mı yada bu olup biten
Gelen gidecekse gelmesin madem
Ya da hiç başlamasın hikayeler
Bitmesin en içten gülüşler
Solmasın , kurumasın çiçekler
Artık inandım da işe yaramıyor
Beklemek , düşlemek vesaire
Hiçbir şey seni geri getirmiyor
Muhtaç olmak gerek sevgiye
Çünkü bu seni ona mecbur ediyor
Ah sen bencilliğinden bu yana
Ansızın bir gece
Pencereyi açtığımda ;
İçime çektiğim koku
Rahatlatan o tonu
Mavinin tenime dokunduğu
Uyumam için
Aradan yıllar
Belkide ömürler
Ve muallakki mevsimler geçti
Kaldı mı ,
Bir ben oralarda
Herhangi bir hafızada
Gel dedim , çünkü hep geleceğini söylerdin
Sev dedim , hiç unutulmayacak gibiydin
Bak dedim , mavinin en hoş tonuydu gözlerin
Gül dedim , çünkü gülünce çıkardı gamzelerin
Ve sen , gittin..
İstanbul gibiydin
Hep uzaktın bana
Hatta Çaresizliktin
Bu bile umuttu bana
Ve ;
Çok korkuyorum
Son kez göremeden sevdiklerimi
Öpemeden annemin şefkatli elini
Açamadan şu telefon kilidini
Ölürüm diye aklım çıkıyor
İçimdekileri anlatamadan
Yalnızlığın dibine vuruyorum
Derinlerimde bir yerde
İz bırakan birini kaybediyorum
İçimdeki seni kaybettim seni
Nerdesin bilemiyorum
Emin olsam geleceğinden
Saat 5:17 zamansız olduğum
Burdan da bi hayli belli
Yanımdaymışsın gibi yaşardım
Belki de uyusak geçerdi




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!