...
Ve,
Hoyrat adam,kopardı gülü dalından
Koparırken gülden çıkan sese aldırmadan
Canı yanan gül acıdan feryat figan
...
Bak insanlarımız ne hale geldi.
Ya batıya dönmüş yüzünü, kiraya vermiş aklını,satmış ruhunu gönüllü.
Emperyalizm ve modernite almış elinden bütün gücünü.
Ya da isyan bayraklarını çekmiş, kin ve nefretten görmez olmuş önünü.
Neredesin yurdumun aydını?
Toplum mühendisleri iş başında.
anne soyum aşıklardan,
baba soyum alimlerden gelir
kalbim aşık sofralarından,
aklım alim sofralarından beslenir
aşıklar alimleri,alimler aşıkları
kah överler, kah yererler
bütün kötülükler gözümüzde normalleşiyor
insanlık yavaş yavaş ölümüne yaklaşıyor
dert edindim kendime insanlığın ölümünü
kayıtsız kalamam buna ben bir insanım çünkü...
düşünmezsin hiç, şikayet edersin hep,''dert bende, derman nerede? ''
boşuna arama başka yerlerde, dert sendeyse derman da sende.
Bilgi; kendini bileni, engin denizler gibi, üzerinde taşıyan güçtür,
Kendini bilmeyenin, eşek üzerine yüklü kitaplar gibi, sırtına yüktür.
insanlardan/hayattan yediğin her darbe canını mutlaka çok yakacak
ama her canın yanışında gözlerin biraz daha açılacak.
ne yaşamda kalma savaşı,
ne başarıdan başarıya koşma yarışı,
ne de bir şeylere sahip olma hırsı, kaygısı,
benim için hayat, bulmaca çözer gibi,
zıtlıklar dünyasında anlam bulma sevdası…
Mayın tarlalarında yürümeye benzer yaşamak
Her adımda bir mayın ha patladı, ha patlayacak
Ey başkalarının acılarından beslenen ahmak
Garantin var sanki, sende hiç mayın patlamayacak.
Önemsemediğiniz için görmediğiniz insanlar var ya;
İşte onlar sizin her şeyinizi görürler
Onlar görünmedikleri için çok daha özgürler...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!