Soğuk başladı
Kışı hiç sevmem
üşürüm hep
Güneş olmaz, yeşil olmaz
kar iyidir ama
üşürüm ben
Bir şırınga, birkaç gram toz
Acıları dindirir mi sanki?
Birkaç saatlik mutluluk yetecek mi sanki?
Her seferinde daha fazla
Hiç yetmeyecek
Her seferinde uyuşmuş vücudu daha fazla zehirlenecek
Bu son artık
Son kez ağladım
Son kez baktım resmine
Dinledim seni ama son kez
Bu son Allahım son
Ya bulucam onu
Ben böyle üzülürken
Senin umurunda değil
Beni tanımışsan içimi bilirsin
Beni tanımamış olmanı dilerim
Üzüldüğümü bilme..
Ağladığımı ve özlediğimi de
Kalbimde mektuplar yazıyorum sana..
Sağanak bir yağmur var hep içimde...
Islak toprağa gömmeye çalışıyorum seninle ilgili herşeyi...
Ellerim çamur sana ve gözyaşlarıma bulanmış...
Biliyorum boşuna uğraşıyorum
Benim de girmem gerek o toprağa seni unutmam için...
O kadar ağladım ki, artık ağlayamıyorum
Gözyaşlarım kurudu senin yüzünden
O kadar üzüldüm ki, artık üzülmüyorum
Kalpsizin biri oldum senin yüzünden
O kadar seviyorum ki...
Kimseleri sevemez oldum senin yüzünden
Acımı içime çekiyorum nefes gibi
içimde eziyorum...
Biliyorum yok olmayacak
ama görünmesin dışarıdan
yayılsın hücrelerime
yokmuş gibi yapayım
Dün gece rüyamdaydın yine
Mavi, pembe güller veriyordum
ellerine
Bitmesin çabuk uyanmayayım istiyordum
Rüya olduğunu biliyordum
Çünkü "seni seviyorum" diyordun...
Uyuyorsun sevgilim kalbim yanında
Ağlıyorsun belki de başkalarına
Doya doya bakamadım bir kere bile sana
Ama bil bakıyorum ruhumla
Ruhumla bakıyorum yanındayım ki
Ben sensiz hiç nefes almadımki
Sen gülünce...
Kalbim aydınlanır benim
Ruhum ısınır
Herşey bir anda toz pembe olur
Sanki kar yağarda beni nefesin ısıtır....




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!