Ne zaman ki hasretini yüreğimde hissettim
O zaman anladım ki ben seni çok seviyorum
Tutuştum alev aldım kor yangınlar içindeyim
Dört yanımda sensizliğe giden yollar gibiyim
BU ÖMRÜN HİKAYESİ
Bu ömrün hikayesi sonbahar mevsimi gibi
Günler gelip gitmis yüzümde çizgiler
Rüzgarda savrulan yaprak misali şimdi
Nerede tükettim nasıl tükettim bilmiyorum
Bir ömür sayfası dolmak üzere
Kapanıyor yavaş yavaş nerdesin
Kuruyor yaprağım solmak üzere
Dökülüyor yavaş yavaş nerdesin
Hani anam babam hani nerede
Gülmüyor heceler sözler gülmüyor
Bir şair ağlıyor şiir içinde
Sokaklar karanlık yüzler gülmüyor
Bir şair ağlıyor şehir içinde
Masada boşalan kırık kadehler
Seninle yaşanan bir sevda vardı
Nefes alsam beni dağlar duyardı
Sokaklar karanlık birazda dardı
Bir sana aşıktım birde izmire
Ben sana aşkımı haykırıyordum
ÇANAKKALE YOLCUSU KALMASIN HUZUR VE MUTLULUĞA DOĞRU GİDİYORUM
BİR SEN BİR SENİN AŞKIN
ÇIKARDIM HER ŞEYİ ARTIK ÖMRÜMDE
ŞİMDİ ÇARESİZİM ŞİMDİ ÇOK ŞAŞKIN
BİR SEN BİR SENİN AŞKIN
ÇIKARDIM HER ŞEYİ ARTIK ÖMRÜMDE
ŞİMDİ ÇARESİZİM ŞİMDİ ÇOK ŞAŞKIN
HASRETİNLE YARALANMIŞ GÖNLÜMDE
BİR SEN YAŞIYORSUN BİR SENİN AŞKIN
bir gün gelir ayrılığı tatmaktan
bir köşede kalmaktan korkuyorum
gelip geçen insanların içinde
yapayanlız kalmaktan korkuyorum
baktıkları halde göremezlerse
bunca yıl tükettim hasretin ile
bnedeki arzular duygular bitti
gençliği geçirdim köhne yerlerde
azraile olan korkular bitti
aydınlık yüzünle girdin madene
bir kömür çıkardın ülke yanıyor
bu yollarda böyle giden gidene
gözler yaşarıyor yürek kanıyor
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!