kalbimi yokluyorum her sabah ve her akşam
ulaşılması çok zor bir yerin içindesin
kendime soruyorum seni bir an bıkmadan
vazgeçilmesi çok zor bir yerin içindesin
hayata bir anlam katsın diyerek
gözlerine bakıp bir şiir yazdım
bana başka bir ben katsın diyerek
gözlerine bakıp bir şiir yazdım
maviden yeşile bahardan yaza
Bitirdin bendeki bütün her şeyi
Ne sevgi bıraktın ne aşk bıraktın
Gönlümde kapanmaz yaralar açtın
Gözümde kurumaz bir yaş bıraktın
Aşkına eşkıya ettim gönlümü
Uğrunda harcadım bütün ömrümü
Bir kere görmedim mutlu gününü
Karşılıksız sevdim bir tek ben sevdim
Çektiğim çileler gelmedi dile
Dünyanın etrafında güneş dönüp durmasa
Yıldızlar görünür mü ay geceye doğmasa
Üç güzelin içinde söylenecek tek söz var
Biri güneş misali diğerleri yıldız mı
Senden alır ışığı kendini güzel gören
Çaresi yok artık ayrılacağız
Belkide bir kaç gün ağlayacağız
Enin de sonunda unutacağız
Birimiz severken yandık birimiz
Bir gönül oyunu oynadık senle
Ben seni şarkılara yazmaya korkuyorum
Adını notalara dizmeye korkuyorum
Gezdigin sokakları gezmeye korkuyorum
Birisi görür diye birisi tanır diye
Biliyorlar dı seni nasıl da sevdiğimi
BİR İSTANBUL OLDU SANKİ GÖZLERİN
Hasretine yenilirken bedenim
Kalbime bir hançer oldu sözlerin
Ben seninle yaşamayı isterken
Bir İstanbul oldu sanki gözlerin
Benim kısa ömrümde görüp te tanıdığım
Bir kaç iyi insanın arasında sen varsın
Her sözüne kayıtsız ve şartsız inandığım
Bir kaç iyi insanın arasında sen varsın
Hiç bozma duruşunu bırak herkes kıskansın
Hep uzaktan sevdik göz göze gelip
Yakın olamadık bir nefes kadar
Ben yaralı bir kuş sen müebbetim
Yakın olamadık bir kafes kadar
Çırpındıkça battık aşk girdabında
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!