Gözlerimi sonsuzluğa kapatarak
Biliyor musunuz neyi alarak gideceğim
Akıttığınız gözyaşlarımı kangren yapıp
Yüreğimi taşa bağlayarak
Günahlarımı sararak kainatın yalnızlığına gideceğim
Gözlerimi açtım dünyaya
Başladım mahşere koşmaya
Yürüyorum yalnız başıma
Kainat yalnızlığı adım
Bir kağıt var bide kalemim
O gün döktüğüm gözyaşlarım
Senden ayrıldığım içindi
Sarılışım çok sevdiğimdendi
Kalbimin pırlanta sahibi
Uyuyor musun uykum kaçar
Bir gün gelir kalemin satırı
Sahibini de sonsuza kadar unutur
Sahibini kalemin satırı bile unutursa
İthaf edilen niye unutmasın ki
Şairin şair olduğu da unutulur
Ama kalemi unutana bile aldırmaz
Kalemim sadece kendilerine yakışanları yaşatır
Yanlış yapılmazsa, asla yanlış yapmaz
Yapılırsa, gebermeden önce fazlasını yapar
Kalemimle fazla oynanırsa
Frekans ayarınızı bozup
Kimin ne düşündüğünü
Daha vahim olanı
Kimlerin niçin düşündüğünü
Neler yapmaya çalıştığını
Neden öyle, böyle, şöyle yapıldığını
Net biçimde hissederim
Bayraksızlar, vatansızlar, ajanlar
Hala Bayrağımın yanında duruyor ya
Bu zoruma gidiyor
Ahlaksızlar, imansızlar, huysuzlar
Aynen Dinimi kullanıyor ya
Oldu mu akşam içeri girilmez
Dedi mi günaydın dışarı çıkılmaz
Yıldızı düşürüp çiçeğe el sürmez
Aya göz dikip böceği incitmez
Karabaşlı hayvan ölmek bilemez
Birbirimize can olmuş
Ağabey bacı olarak
İkimizi ayırarak
Savurup atma karakış
Rüzgarını savurarak
-
Gokhan Celebi
Tüm Yorumlarharkuleda tebrık edıyorum