Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Bu açıdan bakarsak dediğiniz gibi hepimiz farksızız aslında. Yüreğinize sağlık.
evet kafiyeli yazinca ölcü sart oluyor
kafiye var ama ölçüler tutmuyor biraz ölçü çalışsan haka 4+4+3 veya 4+4+4 gibi falan kafiyeler kulağa müzik aktarmıyor sevgiler
:) ölümden düşünceler gibiiiii...
bazen frekans aynı oluyor sanırım..
sevgiyle,
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta