aynı yolda iki insan,
yürüdükçe yabancılaşan,
sesleri bir olmayan
ama çığlıkları aynı yankıdan.
her gün daha da kirlenen bu yaşam,
çarşafların arasına saklanan.
insanlar görüyordum bolca,
Çileyi koklayıp gül niyetine
Zindana girersen, beni de çağır.
Sabrı, kanaatı bal niyetine
Ekmeğe dürersen, beni de çağır.
Bazen iki dünya sığar içime
Devamını Oku
Zindana girersen, beni de çağır.
Sabrı, kanaatı bal niyetine
Ekmeğe dürersen, beni de çağır.
Bazen iki dünya sığar içime




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta