Dönüyor du bir dünya her gün etrafında
Gece koşuyor,Gündüz kovalıyordu
Dünü kaybeden sen bu günede acımıyordun
Yaşıyordun doyasıya
Kum saati gibi tükenen umutları farkediyor
Görmezlikten gelmeyi seviyordun
Sen yüzmeyi seviyordun oysa
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta