Hep gidip geldiğimiz yolları şimdi yürüdüğümde aptal anıları toplayıp, kirlerimden arındığım eskiden kalma hamamın sobasında YAKMAM...
Karanlık vadileri yalınayak kulağımda çınlayan gülüşmelerinle GEÇMEM...
Yağmuru beklemeden gözlerimden akanlarla ektiklerimizi SULAMAM...
Her balığa gittiğimde belki sen çıkarsın diye sevdiğin dudağımdan bir parça iğneye takıp oltayı ATMAM...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim



