İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Başarılı bir şiir tebrikler
sevgili Gülay .
Güven
Yine geldim toplumsal dizelerine :)
kutsaldır
toprak
kutsaldır
evlat
kutsaldır
ana
kutsaldır
şehitler...
memleket...
yine çökertir
sayısız ocakları
ağlatır, öldürür
yaşayan ölü anaları...
sevgiler canım
? / bu muydu !!!
Gömülen
Anne ve gözyaşı;
Şehit değil...
Uçsuz ve hani derler ya bucaksız
Acı bu!
Tarif bu!
Kılıksız ve lanetli;
Bilsen diyorum haddini
Ve çek artık kutsaldan elini...
ahh bu şiirler ne kadar derinden yaralıyor
okumak keyifti
teşekkürler
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta