Gözümün yaşını silmeye alışığım ben
Gözümden düşenleri gömdüğüm gibi sahte sevgiler mezarlığına.
Kırktan fazladır sırtımda bıçak yarası
İçtiğim kahvelerin sayısından daha fazla.
Yaşama uymak adına sürüklerim ardımdan adımlarımı.
Yanılırım.
Sürüklenen ruhumdur uyumsuzluğunu görmesinler diye,
aşkımız bir gün uçup giderse aramızdan sevgilim
sırt çantalı bir duman gibibir melekle çarpışan kelebeğin kanadından dökülen toz
bir çağlayanda sürüklenen bir dal parçası gibi
istemediğimiz yerlere giderse aşkımız sevgilim yalnızca kanatlarına güven
kendi yarattığımız boşluğun ucunda sıkı sıkı tuttuğumuz bir kapı koludur yaşam
ve aşk, en derin kuyumuza düşen keman yürüdüğümüz yollar daralırken
Devamını Oku
sırt çantalı bir duman gibibir melekle çarpışan kelebeğin kanadından dökülen toz
bir çağlayanda sürüklenen bir dal parçası gibi
istemediğimiz yerlere giderse aşkımız sevgilim yalnızca kanatlarına güven
kendi yarattığımız boşluğun ucunda sıkı sıkı tuttuğumuz bir kapı koludur yaşam
ve aşk, en derin kuyumuza düşen keman yürüdüğümüz yollar daralırken




Hatasız insan zaten yok,bize mahcubiyet lazım….Kaldı ki,affetmemek de bir seçim…
Kutlarım,
Sevgiyle…
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta