Unutulmuşluğun sancısı içimde ordan oraya dolaşırken anladım;
Sözüm söz derken arabada çalan şarkıda,kalpten gelerek çıkmamıştı o sozler ağzımızdan. Nerden geldi de cıktı onu da bilmiyorum.
Çıkmasaydı ve ben sadece şarkı söylüyoruz deyip geçiştirseydim.
Geçiştiremedim..
Yatay geçiş yaptım sonra yalnızlığa.
Benim yatmadan,üşenmeden bi iş yaptığım da görülemezdi zaten.
Kaybedişim,unutulmuşluğum biraz da bu yüzdendi belki de.
“Bize ne irs-ı peder, ne servet ü ne cah kalmıştır,
Şuûr-ı hikmete karşı bir eyvallah kalmıştır'
Sultan Veled
Devamını Oku
Şuûr-ı hikmete karşı bir eyvallah kalmıştır'
Sultan Veled




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta