Unutulmuşluğun sancısı içimde ordan oraya dolaşırken anladım;
Sözüm söz derken arabada çalan şarkıda,kalpten gelerek çıkmamıştı o sozler ağzımızdan. Nerden geldi de cıktı onu da bilmiyorum.
Çıkmasaydı ve ben sadece şarkı söylüyoruz deyip geçiştirseydim.
Geçiştiremedim..
Yatay geçiş yaptım sonra yalnızlığa.
Benim yatmadan,üşenmeden bi iş yaptığım da görülemezdi zaten.
Kaybedişim,unutulmuşluğum biraz da bu yüzdendi belki de.
Kimbilir kaç kişi senin zarif hallerini sevdi
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.
Devamını Oku
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta