Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Bu Şiir; Şiir olarak yazılmış, kelimelerle tarifi zor olan bir şey. Hani insan hayallere dalar da yavaş ama derinden atılan adımlarla maziyi yaşayan bir insanın iç dünyası gibi; uçsuz bucaksız bir ummana dalmak gibi. Üstadım, sevili ağabeyim ve asker arkadaşım ne güzel yazmışsın
bu şiir 'sevdiğim'diye değil,ANNECİĞİM diye başlıyor.zaten şairin annesine yazmış olduğu bir şiirdir.düzeltilmesini rica ediyorum
harıka bır şıır duygulara hıtab edıyor. ılk olarak stv de tayfun talıpoğlunda dınledım çok aradım yazılı olarak bulamadım. sonunda ınternetten sızlerın aracılıgıyla ulaştım. teşekkur ederım.
Bu şiir ile ilgili 13 tane yorum bulunmakta