Farkında Mısın, Şiiri - İzzet Gayretli

FARKINDA MISIN,

Gençliğimiz bir kuş misali uçup gitti
Yaşadığımız yılların farkındamısın
Çocukluğumuz siyah beyaz resimlerde kaldı
Zaman içinde zaman,süzülüp giderken avuçlarımızdan gözümüzden bir
kaç dama yaş süzüldü farkında mısın
​
Oysa daha dün çocuktuk biz
Çamur kokan sokakların
Masumiyeti vardı yüzümüzde.
Dizlerimiz kan revan acıyı hissetmezdik
Kanayan yaralarımızı toprakla sarar iyileştirdik
İyi ederdim acıyı bilmezdim.
Rüzgârın sesine karışırdı gülüşlerimiz
Sevinçten çığlıklarımuz yankılanırdı dar
sokaklarda farkında mısın

Güneşin sıcaklığı vururdu yüzümüze yinede
aldırmazdık kara suratlı çocuklardık emmi dayının gözünde
​
Ardımızdan Bağırıp çağıran babamızın anamızın öfkeli tavırlarına kulak tıkardık ve
Koşardık;
Sanki meydan okurduk gülüşlerimizi alıp
acıları omuzlara bırakan zamana farkında mısın

Oysa zaman çoktan yormuştu
Bizi yıllar geçip gidiyordu

Şimdi anlıyoruz ki…
Gençlik gündüzün geceye erişmesi gibi
Ak düşen saçlarımızın yorgun düşen dizlerimizin toprağa çökmesini bekliyoruz farkında mısın
​
Hayat bozuk teyip gibi yaşam bandımızı kopartıp duruyor
Ömür şarkısının sözlerini bilsek de yarım
yamalak okuttu yıllar bize farkında mısın
​
Ve kısıldı sesimiz çıkmıyor nefesimiz
Uzaklara bakar oldu gözlerimiz
Eski dostluklar, eski günlere bakarcasına
​
Etrafım kalabalık ama sesler yabancı.
Aynalar bile dönüp bakmıyor yüze;
Yorgun gözlerimde dar geliyor
Zamanın aynası.
​

Hele dur dinle: usulca çekilen Ömür perdesinin durmuş saatinin farkında mısın ey gönül...
​İzzet gayretli
T.R. 01.03 2002