Akşamı edeli olmuş kaç saat farkında değilim
Kış günü camı aralamış, bir küllük izmarit biriktirmişim
Elime aldığım kalemi parmağımı acısa da
Yazmaya devam etmişim
Kaç kez zil çalmış, kaç telefonu açmamışım
Eşi dostu merakta bırakmış
Gelen çağrılara bakıp adını bulamamışım
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta