Bana çok yakınsın gözlerime bakıyorsun
Tatlı tatlı gülüyor beni benden ediyorsun
Türlü hayallere salıyorsun beni,
Konuşmak istiyorum konuşamıyorum, Dokunmak istiyorum dokunamıyorum,
Acaba rüya mısın? Gerçek misin? Bilmiyorum.
Dokunsam kaybolacak gibisin, bir daha girmeyeceksin sanki rüyalarıma, bakmayacaksın bir daha gözlerime korkularım beni bağlıyor, sen ise zindanlara atıyorsun bir gülüşünle açıyorsun bütün benliğimi beni aşkın bağlıyor, sen ise kırpaç vuruyorsun her kırbaçtan sonra yaralarımı sarıyorsun sarma yaralarımı istemem senin de farkın yokmuş diğerlerinden...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta