Sen kin ve öfke ile yoğururken kalbini
Ben sevgimizi bohçaya doldurdum
Sen sıcacık evinde umursamazken
Ben kendimi hep pencerende buldum
Sen tek kalemde üstümü çizerken.O kalemle;
Ben kendimi sana şiir yazarken buldum
ilk baxışda vuruldum,
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş
Devamını Oku
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta