Taşlaşıyor duygularım, artık hislerden canım yanmıyor, bir farkım kalmıyor sözde 'diğerlerinden'.
Yanmıyor içimde bir ateş, içimi ısıtarak besleyen olmuyor, yardım eden olmuyor içinden gelerek...
Gözlerim görmüyor, bakmak istemiyor çirkinlikler daha da seviyesiz bir hâl alırken.
Ve ben yine, yeniden, tekrar ve son kez bir umut arıyorum, önceki seferde sanki bir şeyler değişmiş gibi.
Başım köpük köpük bulut, içim dışım deniz,
ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.
Devamını Oku
ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta