Bitkin yüreğim ille usandığında sancın,
Bitti,sende yeri bir dolanla dolmayanın.
Zerrece anlamı yok, kayıp ile kazancın,
Çünkü farkı kalmadı olanla olmayanın.
Senle şöhreti buldu kavuştu zulüm üne.
Bu uğurda katlandın cihanın zulümüne,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta