Yangınları sorduğunda içime
Varlığınla serinlediğimi hissedeceksin
Susuz sabahlara uyandığında gözlerin
Çöl ortasında serap olduğumu göreceksin
Bir el uzansın derken gözyaşlarına
Sırılsıklam oluşumu seyredeceksin
Avuçlarını sunduğunda semaya
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim



