Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
"EĞER, DOST İSTERSEN, ALLAH VE ONUN DOSTLARI OLAN MELEKLER, PEYGAMBERLER, MUTTAKİ, MÜSTAKİM, MUHLİS, MUHSİN, MUSLİH, ALİM, ARİF, FAZIL, MUHTEREM VE MÜBAREK MÜ'MİNLER YETER." -Kelam-ı kibar-
"AKLIN NURU, FÜNUNU-U MEDENİYE, VİCDANIN ZİYASI İSE, ULUM-U DİNİYEDİR. İKİSİNİN İMTİZACIYLA HAKİKAT TECELLİ EDER VE TALEBENİN HİMMETİ İKİ KANATLI BİR KUŞ GİBİ PERVAZ EDER. EĞER BUNLARI BİRBİRİNDEN AYIRIRSANIZ, BİRİNCİSİNDEN HİLE VE ŞÜPHE, İKİNCİSİNDENSE, TAASSUP TEVELLÜD EDER." -Kelam-ı kibar-
Hayırlı sınavlar Recep bey kardeşim.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta