Fareler her zaman yalnızdırlar
Sürü halinde yaşasalar da yalnız...
Çünkü güvenemezler birbirlerine
Acıkınca birbirlerini yerler fareler
Türlerini kendilerine düşman görürler
Bu yüzden hep tetikteler,
Bu yüzden hep yalnız...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




bu şiir hayatında insanlardan hiç iyiniyet görmemiş ve insanların her davranışlarında davranışların ötesini görmüşlerin şiiridir
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta