bu karanlık ormandan çıkan kim
kim bu karanlık ormandan atılan atlı
koynumdan fırlattığım beyaz flamalarla
herkes nereye koşuyor, atları yoran kim
mevsimler dönse de peş peşe
barbar güzellikte toprak tav tutmaz
büyüsü dağılmış saçlarını kızıla boyasan
Yüz yıl oldu yüzünü görmeyeli,
belini sarmayalı,
gözünün içinde durmayalı,
aklının aydınlığına sorular sormayalı,
dokunmayalı sıcaklığına karnının.
Devamını Oku
belini sarmayalı,
gözünün içinde durmayalı,
aklının aydınlığına sorular sormayalı,
dokunmayalı sıcaklığına karnının.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta